Goiz batean bi lagun Maldivetako itsasoan urpeko arrantza egiten ari zeudela txanpon bat zirudien gauza distiratsua aurkitu zuten. Azaleratzean:
-Erlantz, ikusi duzu nik ikuzi dudana?
-Bai, lira bat dirudi, agian baliotsua izan daiteke. Hartzen dugu?
-Bale, ergela azkena!
Ibon urperatu zen eta Erlantz jarraitu zion. Uretan lasterketa bat egin zuten eta Erlantz irabazle atera zen lira Ibon baino lehenago aurkitzean. Lira hartu eta urgaineratu ziren.
-Arraro sentitzen naiz hau nire eskuetan izanda.
-Gauza arraroetan aditua den norbaitengana joan gintezke.
-Gauza arraroetan aditua den norbait ezagutzen duzu?
-Baaa... egia esan bai! Uralde doktorea, Londresen bizi da, aspaldiko lagun bat da.
-Bihar joango gara, baina orain goaz etxera.
Hurrengo egunean, hegaldi bat hartu zuten Londresera joateko. Londresera iritsi zirenean, taxi bat hartu eta Uralde doktorearengana jo zuten:
-Zertan zu hemen, Ibon? Eta nor da zure laguna?
-Hau? Erlantz da.
-Atzo lira bat aurkitu genuen, eta uste dugu zerbait berezi daukala, eskuetan izanda arraro sentitzen zara.
-Lira bat diozu? Erakuts diezadazue.
Erlantz lira atera zuen eta Uralde doktoreari erakutsi zion. Hau ikusita, hau esan zien doktoreak:
-Hurrengoa egingo dugu, lirari buruz informazio gehiago bilduko dut, bihar goizean etor zaitezte. Ordura arte lira ondo zaindu, baliteke norbaitek zuen liraren atzean ibiltzea.
Ibon eta Erlantz, Uralde doktoreak alokatu gabe zeukan etxe batera joan ziren bere baimenarekin. Hurrengo goizean, doktorea esan zuen moduan, harengana joan ziren, baina hilda aurkitu zuten, norbaitek ito egin baitzuen. Doktorearen gorpuaren alboan lirei buruzko liburu bat zegoen, eta horri bat falta zitzaion...
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina